Sto lat przemysłu dźwigowego w Polsce – premiera wydawnicza

Jest mi niezmiernie miło poinformować Państwa, że podczas tegorocznego szkolenia organizowanego w Wiśle przez UDT Oddział Kraków, miała miejsce od dawna wyczekiwana premiera wydawnicza. Mowa tu oczywiście o opracowaniu Sto lat przemysłu dźwigowego w Polsce, autorstwa Władysława Prusakowskiego i Tadeusza Todtlebena, wydanym przez Europejskie Wydawnictwo Informacji Technicznych.

Na początek może kilka słów a autorach:
Tadeusz Todtleben przez 55 lat pracował w Warszawskiej Fabryce Dźwigów „TRANSLIFT”. W 1950 roku po ukończeniu Liceum Elektrycznego w Płocku został skierowany nakazem pracy do powstającego Przedsiębiorstwa Urządzeń Dźwigowych w Warszawie.
W 1955 roku otrzymał dyplom inżyniera elektryka na Politechnice Szczecińskiej. Po wznowieniu pracy w PUD kontynuował studia na Politechnice Warszawskiej, gdzie uzyskał tytuł magistra.
 W pracy zawodowej awansował od Konstruktora do stanowiska Głównego Konstruktora. Swoja wiedzę z dziedziny sterowań i napędów przekazywał uczniom, technikom o specjalności dźwigi osobowe. Za osiągnięcia w pracy zawodowej i wdrożeniu licencji z Firmy ASEA – GRAHAM otrzymał odznaczenia państwowe i resortowe w tym otrzymał w 2002 roku odznaczenie: Zasłużony dla Urzędu Dozoru Technicznego. Przestał pracować w 2009 roku.

Władysław Prusakowski w latach pięćdziesiątych pracował w Gdańsku przy remontach dźwigów portowych, oraz montażu wind. W 1959 roku w Zakładach Urządzeń Dźwigowych (ZUD) w Warszawie piastował stanowisko Głównego inżyniera ds. montażu dźwigów. W połowie lat 70-tych na skutek dynamicznego wzrostu zapotrzebowania na windy został Dyrektorem ds. produkcji wind w Kombinacie Dźwigów Osobowych (KDO - Warszawa).
Zjednoczenie ZREMB w roku 1977 powołało inż. Prusakowskiego na stanowisko dyrektora w Zakładach Mechanizacji Budownictwa. Za osiągnięcia w pracy zawodowej otrzymał odznaczenia państwowe i resortowe.

Podejmowane tematy
Autorzy opracowania przybliżają historię przemysłu dźwigowego w Polsce od okresu zaborów aż po lata 90-te. Odszukują korzenie największego monopolistycznego przedsiębiorstwa dźwigowego w systemie gospodarki socjalistycznej, Europy Środkowo-Wschodniej, jakim było KDO ( Kombinat Dźwigów Osobowych). Przywołują historię Warszawskiej Fabryki Dźwigów Romana Groniowskiego, która po nacjonalizacji dała podwaliny pod KDO.
Tadeusz Todtleben i Władysław Prusakowski skrupulatnie opisują problemy z jakimi borykał się przemysł dźwigowy w okresie socjalizmu w Polsce tj. niewystarczająca jakość, oszczędność materiałów do produkcji czy brak dostępu do nowoczesnych technologii. Z  drugiej zaś strony pokazują zaangażowanie pracowników przedsiębiorstwa próbujących sprostać oczekiwaniom bomu budowlanego lat 70-tych. Sto lat przemysłu dźwigowego w Polsce to także kronika zmian, jakie zaszły w polskiej branży transportu bliskiego po transformacji ustrojowej, gdy na rynku  pojawiły się dźwigi wielu firmy zagranicznych, w tym czterech wiodących światowych koncernów.
W nowej sytuacji polskie przedsiębiorstwa dźwigowe radzą sobie sobie całkiem dobrze i niezmiennie od kilku lat mają około 40% udział w rynku.
W prezentowanej publikacji znalazł się także rozdział poświęcony historii dozoru dźwigów na ziemiach polskich. Jego autor – dyrektor krakowskiego oddziału UDT – Jan Szuro, przybliża proces  kształtowania się systemu dozorowania dźwigów, począwszy od pierwszych lat XX w., a na zmianach związanych z akcesją Polski do Unii Europejskiej kończąc.

Dystrybucja
Książkę możecie Państwo zamówić telefonicznie w Europejskim Wydawnictwie Informacji Technicznych. Będzie ona także kolportowana podczas spotkań, szkoleń i konferencji branżowych.
Życzę przyjemnej lektury.

MAJ