W Opolu mają prawdziwe, dźwigowe cacko

Komunikację wewnątrz Opolskiego Urzędu Wojewódzkiego zapewnia dźwig osobowy „pater - noster” wyprodukowany w 1932 roku (nr fabryczny 25 631) przez niemiecką firmę Carl Flohr AG z Berlina. Ostatnio działanie dźwigu zostało nieco ograniczone, głównie dlatego, że przez miesiąc zużywa on tyle prądu co domek jednorodzinny, czyli ok. 900 kWh.

Nazwa pater-noster pochodzi od pierwszych słów modlitwy „Ojcze nasz”, po łacinie - „pater noster”. Podobnie jak tę modlitwę można wypowiadać bez końca, tak jest również z niekończącym się ruchem dźwigu. Ogromną popularnością windy te cieszyły się w pierwszej połowie XX wieku. Szczególnie popularne były w budynkach użyteczności publicznej, gdyż umożliwiały transport większej liczby osób niż zwykłe dźwigi. Najwięcej wind pater - noster znalazło swe zastosowanie w Niemczech. W samym Hamburgu w 1936 roku funkcjonowały 344 windy tego typu.

Windy składały się z kabin bez drzwi, połączonych w łańcuch, poruszających się jednostajnym ruchem okrężnym. Gdy z jednej strony kabiny jechały w górę, w drugim szybie zjeżdżały w dół. Pasażer chcąc skorzystać z windy musiał w odpowiednim momencie dokonać zdecydowanego kroku, podobnie było z wysiadaniem. Windy posiadały zabezpieczenia w postaci uchylanych progów, by uchronić nieostrożnych pasażerów przed wypadkiem. Wygoda tego dźwigu polegała na tym, iż nigdy nie trzeba było czekać na kabinę dłużej niż kilka sekund. Do dzisiaj panuje przekonanie, iż windy w piwnicy, bądź w górnej, ostatniej kondygnacji przechylają się w bok i osoby tam się znajdujące, nagle przerzucone zostają „do góry nogami”. Nic bardziej mylnego - kabiny połączone są łańcuchem, który w piwnicach i na górnej kondygnacji przerzuca kabiny za pomocą dużego kołowrotka do następnego szybu. Dzięki temu kabiny zawsze pozostają w pionowej pozycji.

magazyn-dzwig.ewit.pl

 1  | 2 | 3 | 4 |  następne »